Magbasa› Daftar 5› Ang Pagtutulad sa Pang-araw-araw na Kaisipan na Pumapasok sa Puso sa Isang Bagong Panauhin na Dumating sa Bahay sa Simula ng Araw, at ang Kabutihan ng Pagiging Mapagpatuloy, at ang Pagtrato sa Panauhin na Gumagawa ng Kahihiyan at Nagiging Masungit sa May-ari ng Bahay.› Taludtod 3699
M5:3699 — ور تو آن را فرع گیری و مضر / چشم تو در اصل باشد منتظر
M5:3699
Kahulugan · به زبانِ تو — Iyong wika · AI
اگر فکرهای ناخوشایند را اموری بیاهمیت و فرعی تلقی کنی، چشمت همواره در انتظار رسیدنِ شادی و گشایش اصلی خواهد ماند و این انتظار، خود نوعی عذاب است.
مولانا در این بخش از مثنوی، اندیشههایی را که به ذهن انسان هجوم میآورند، بهویژه افکار غمانگیز و ناخوشایند را، به مهمانانی تشبیه میکند که باید با احترام با آنها برخورد کرد. او هشدار میدهد که این افکار را نباید اموری «فرعی» و «زیانبار» پنداشت و با بیاعتنایی منتظر ماند تا بروند و «اصل» ماجرا که شادی و خوشی است، از راه برسد.
این بیت به پیامد چنین نگرشی اشاره میکند: کسی که حالِ کنونی خود و مهمانِ ناخواندهی درونش (فکر غم) را نادیده میگیرد و آن را فرع میشمارد، خود را در حالت «انتظار» دائمی برای یک آیندهی بهتر حبس میکند. این «منتظر بودن» برای «اصل»، یعنی شادی، خود تبدیل به یک زهر و عذاب میشود. همانطور که در بیت بعدی میگوید: «زهر آمد انتظار اندر چشش».
بنابراین، راه رهایی از این عذاب، پذیرش همین فکرِ حاضر به عنوان «اصل» است. باید آن را در آغوش گرفت و به رسمیت شناخت. با این کار، انسان از مرگ تدریجیِ ناشی از انتظار رها میشود و در «حال» زندگی میکند، حتی اگر این حال با غمی همراه باشد. این پذیرش، خود کلید گشایش و آرامش است.
- فرع
- شاخه، امر второстепенный، چیزی که اصلی نیست.
- مضر
- زیانآور، آسیبرسان.
- اصل
- ریشه، اساس، امر اصلی و بنیادی.
- منتظر
- چشمبهراه، کسی که انتظار میکشد.
Talakayan — Magtanong tungkol sa beyt na ito — sasagutin mula sa Masnavi, bawat taludtod ay tutukuyin
Ang iyong usapan ay mananatili sa device na ito maliban kung ibabahagi mo.
Mga itinanong ng mambabasa0
Wala pang naibabahaging tanong — ang sa iyo ay maaaring maging una.