Magbasa› Daftar 6› Ang Nakita ni Khwarazmshah (nawa'y kaawaan siya ng Diyos) sa Kanyang Prusisyon ng Isang Hindi Pangkaraniwang Kabayo, at ang Pagkabihag ng Puso ng Hari sa Kagandahan at Kasanayan ng Kabayo, at ang Pagpapababa ni Imad-ul-Mulk ng Interes ng Hari sa Kabayo, at ang Pagpili ng Hari sa Kanya sa Ibang Pagtingin, tulad ng sinabi ng Matalinong Tao (nawa'y kaawaan siya ng Diyos) sa Kanyang Ilahi-nameh: 'Kapag ang dila ng inggit ay nagiging mangangalakal, makakakita ka ng isang Yusuf mula sa isang piraso ng tela.' Dahil sa pagiging inggit ng mga kapatid na broker ni Yusuf, napakaraming kagandahan ang naitago sa puso ng mga mamimili at nagsimulang lumitaw na pangit, kaya't 'sila ay kabilang sa mga tumalikod dito.'› Taludtod 3354

M6:3354 — گر نماید غیر هم تمویه اوست / ور رود غیر از نظر تنبیه اوست

گر نماید غیر هم تمویه اوستور رود غیر از نظر تنبیه اوست
✦ I-render ang beyt na ito sa Filipino

M6:3354

❋ ❋ ❋

شرحِ سروش — mula sa kanyang mga naka-record na panayam sa Masnavi

عبدالکریم سروش از درس‌گفتارهای مثنوی ↗

این متن بر پایهٔ سخنرانی‌های ضبط‌شدهٔ دکتر سروش دربارهٔ مثنوی بازنویسی شده است. بازبینی نهایی توسط ایشان انجام نشده.

ترجمه و معنا

ترجمه به فارسی روان: اگر چیزی به ظاهر، غیر از حقیقت خود را نشان دهد، آن فریبکاری اوست؛ و اگر این ناپیدا از چشم پنهان شود، آن هشدار و بیدارباش اوست. معنا: این بیت بیان می‌کند که هر آنچه در جهان به گونه‌ای غیر از واقعیتش نمودار می‌شود، یا هر آنچه از نظر پنهان می‌گردد، هر دو جلوه‌ای از تمویه (فریبکاری) یا تنبیه (آگاه‌سازی) الهی است.

شرح

این بیت در دل داستان شورانگیز اسب و پادشاه، نکته‌ای عمیق و کلیدی را دربارهٔ کارِ خداوند و کیفیت تجلی او در جهان بیان می‌کند. مولانا در اینجا می‌فرماید که هرگاه چیزی در جهان، ظاهری غیر از باطن خود به نمایش بگذارد، این خود «تمویه» اوست. تمویه، چنان که در اصل لغت آمده، به معنای طلا نمودن مس به نیرنگ است؛ یعنی فریبکاری، نمایاندن چیزی به صورتی غیر از آنکه هست. پس هر جا که ظاهری ما را به خطا می‌افکند یا حقیقتی در لفافه می‌پیچد، این خود کاری از جانب پروردگار است، نوعی تدبیر الهی که غایتش تربیت و هدایت است.

و اما شق دوم: «ور رود غیر از نظر تنبیه اوست». اگر همان "غیر" – یعنی آن ظاهر فریبنده یا آن حقیقت پنهان – از میدان دید ما پنهان شود یا غایب گردد، این نیز «تنبیه» اوست. تنبیه در اینجا دو معنای مهم دارد: یکی به معنای مجازات و گوشمالی، و دیگری، که به نظر من عمیق‌تر و اصیل‌تر است، به معنای بیدارباش و آگاه‌کردن. واژه «انتباه» به معنای آگاهی است، پس تنبیه، یعنی دیگری را به سوی آگاهی رهنمون شدن. این پرده‌برداری یا پرده‌افکنی، پنهان کردن یا نمایان کردن، همگی ابزارهایی در دست خداوندند برای تربیت سالکان.

پس از این بیت، مولانا نتیجه می‌گیرد که: «پس یقین گشتش که جذبه زان سری است / کار حق هر لحظه نادرآوری است.» در اینجا، مولانا از یک قاعده کلی و بنیادین پرده برمی‌دارد که در فلسفه و عرفان اسلامی، به‌ویژه نزد ابن‌عربی، جایگاهی رفیع دارد: «لا تکرار فی التجلی». خداوند هرگز خود را به یک شکل تکراری متجلی نمی‌کند. هر لحظه، تجلی‌ای نو، امری نادر و بی‌سابقه است. ما، به دلیل خطاهای حس و عقل، و عادت به کهنه‌دیدن جهان، این «نادرآوری» را درک نمی‌کنیم و همه چیز را کهنه و تکراری می‌انگاریم. اما در واقع، عالم هر لحظه در حال نو شدن و تجلی تازه‌ای از حق است. این «تمویه» و «تنبیه» نیز جلوه‌هایی از همین تجلیات بی‌تکرار الهی‌اند که هدفشان، خواه با فریب ظاهری و خواه با هشدار غیبت، همواره رهاندن ما از غفلت و سوق دادن به سوی حقیقت است.

نکات کلیدی

  • هر ظاهر فریبنده یا حقیقت پنهان‌شده، جلوه‌ای از تدبیر الهی است (تمویه و تنبیه).
  • تمویه الهی، پنهان کردن حقیقت در ظاهر متقلبانه برای تربیت سالک است.
  • تنبیه الهی، هم می‌تواند به معنای مجازات باشد، هم بیدارباش و دعوت به آگاهی.
  • در جهان بینی مولانا، هر آنچه روی می‌دهد، از جانب حق است و مقصود تربیتی دارد.
  • کار حق همواره «نادرآوری» است؛ تجلیات الهی هر لحظه نو و بی‌تکرارند (لا تکرار فی التجلی).
  • خطای حس و عقل ما باعث می‌شود نادرآوری جهان را درک نکنیم و آن را کهنه بپنداریم.

Sources: d6-s75 · 00:56:01 d6-s75 · 00:57:09

❋

به زبانِ تو — Iyong wika · AI

❋

Talakayan — Magtanong tungkol sa beyt na ito — sasagutin mula sa Masnavi, bawat taludtod ay tutukuyin

Ang iyong usapan ay mananatili sa device na ito maliban kung ibabahagi mo.

Mga itinanong ng mambabasa

Wala pang naibabahaging tanong — ang sa iyo ay maaaring maging una.