Magbasa Daftar 6 Ang Kuwento ng Patuloy na Pagsasabi ni Bilal ng 'Ahad Ahad' (Isa, Isa) sa Gitna ng Init ng Hijaz, dahil sa Pag-ibig kay Mustafa (sumakanya ang kapayapaan), sa mga Hapon na Iyon nang Saktan Siya ng Kanyang Panginoon ng Isang Sangang Tinik sa Harapan ng Araw ng Hijaz dahil sa Kanyang Fanatismo, at ang Dugo ay Umagos mula sa Katawan ni Bilal, at mula sa Kanya ay Lumabas ang 'Ahad Ahad' nang hindi niya sinasadya, tulad ng Pagdaing na Lumalabas mula sa Ibang mga Naghihirap nang hindi sinasadya, sapagkat Siya ay Puno ng Sakit ng Pag-ibig, at Walang Pag-aalala sa Pagtanggal ng Sakit ng Tinik na Pumasok, tulad ng mga Manggagaway ng Faraon at George, at Iba Pa na Hindi Mabilang. Taludtod 945

M6:945 — باز خرم گشت مجلس دلفروز / خیز دفع چشم بد اسپند سوز

باز خرم گشت مجلس دلفروزخیز دفع چشم بد اسپند سوز
✦ I-render ang beyt na ito sa Filipino

M6:945

❋ ❋ ❋

شرحِ سروش — mula sa kanyang mga naka-record na panayam sa Masnavi

عبدالکریم سروش از درس‌گفتارهای مثنوی ↗

این متن بر پایهٔ سخنرانی‌های ضبط‌شدهٔ دکتر سروش دربارهٔ مثنوی بازنویسی شده است. بازبینی نهایی توسط ایشان انجام نشده.

ترجمه و معنا

ترجمه به فارسی روان: بار دیگر مجلس دل‌افروز شاد و خرّم گشت. برخیز و برای دفع چشم بد، اسپند بسوزان. معنا: این بیت بیان می‌دارد که محفل و فضای روحی دوباره سرشار از شادمانی و دلپذیری شده و زمان آن است که برای محافظت از این شور و نشاط در برابر چشم بد، اسپند دود شود.

شرح

من معتقدم این بیت، همچون پاره‌های بسیاری در دفتر ششم، یک لحظهٔ خاص و نوروزی را در مثنوی ثبت کرده است. مولانا پیش از این بیت، در ابیاتی آتشین از قهر عشق و مقهور بودن در برابر آن سخن می‌گوید، از سرگردانی چون برگ کاهی در تندباد عشق. اما ناگهان، با لحنی که از شادمانی سرشار است، خود را از آن گفتگو می‌رهاند و می‌گوید: «زین گذر کن ای پدر، نوروز شد.» این بیت ما، دقیقاً در ادامهٔ همین لحظهٔ تحول و رستاخیز بهاری، از نوید و شادی می‌گوید. مجلس، یعنی محفل دل، دوباره خرّم و دلفروز شده است. این صرفاً یک گزارش نیست؛ یک دعوت است. «خیز» یعنی برخیز و در این شادی شریک شو. در اینجا مولانا، همانند یک عارف بزرگ، از عمق فلسفهٔ عشق و توحید، به سادگی و لطافت یک رسم عامیانه روی می‌آورد. سوزاندن اسپند برای دفع چشم بد، رسمی کهن و بومی است، اما در متن مثنوی، معنایی عمیق‌تر می‌یابد. گویی این شور و نشاط روحی، این وجد بی‌حساب، آنچنان تابنده و خیره‌کننده است که بیم آن می‌رود از چشم نامحرمان یا حتی از تنگ‌نظری‌های خودی در امان نماند. این چشم بد می‌تواند اشاره‌ای باشد به وسواس‌های عقل‌گرایانه یا زهد خشک که توانایی تحمل این همه شوریدگی را ندارد. این بیت نشان می‌دهد که مولانا هرگز در غم و اندوه محض متوقف نمی‌شود. همانطور که در جای دیگر گفته‌ام، مثنوی کتاب «جلاء الاحزان» است، نه «تولید الاحزان.» این نوروز، این تجدید حیات، بارها در اشعار او توبه‌شکن و عقل‌گریز ظاهر می‌شود. او به ما می‌گوید که گاهی باید از تعمق و تأمل محض دست کشید و خود را به جریان خروشان حیات و عشق سپرد. این یعنی حتی توبه و ریاضت نیز باید در جایی به «فرصت آمدن» و «خواب بردن پاسبان» بینجامد؛ تا روح بتواند از بند خویش برهد و شکرانهٔ حضور جانان را با رقص و شور ادا کند. این «مجلس دلفروز» همان حالتی است که روح از نقص خود می‌جهد و دستی می‌زند. اینجا، عشق بهاری، هرگونه خمار و مستی را حلال کرده و «رخت را امشب گرو خواهیم کرد.» مولانا در این ابیات، پیامی شادمانه و رهایی‌بخش را در قالب جشن نوروز به مخاطب خود ارزانی می‌دارد.

نکات کلیدی

  • انتقال از تعمق فلسفی به شور و شادی جشن نوروز.
  • نوروز و بهار به عنوان نماد تجدید حیات و تجلی عشق الهی در جهان محسوس.
  • بیان اینکه شادی عمیق روحی نیازمند حفاظت (چشم بد) از نگاه‌های تنگ‌نظر و حسود است.
  • پذیرش عامیانه و شادمانهٔ زندگی در کنار حکمت‌های والای عرفانی.
  • تشویق به رهایی از بند تعصب و ریاضت خشک و تسلیم به سیلاب عشق الهی.

Sources: d6-s72 · 00:04:46

به زبانِ تو — Iyong wika · AI

Talakayan — Magtanong tungkol sa beyt na ito — sasagutin mula sa Masnavi, bawat taludtod ay tutukuyin

Ang iyong usapan ay mananatili sa device na ito maliban kung ibabahagi mo.

Mga itinanong ng mambabasa

Wala pang naibabahaging tanong — ang sa iyo ay maaaring maging una.