Divan-e Shams› Ghazal 100› Beyt 6 ← nakaraan · susunod →

Divan-e Shams · غزل شمارهٔ ۱۰۰

  1. از آن سو که بهار آید زمین را چراغ نو دهد صبح آسمان را

G100:6

Iyong wika

Wala pang salin sa iyong wika — ginagawa ito para sa buong ghazal nang sabay-sabay:

Paliwanag sa beyt na ito

Hindi pa naisusulat — isang masusing pagbasa sa beyt na ito sa loob ng ghazal nito:

Ang buong ghazal ↗

  1. 1 بیا ای جان نو داده جهان را·ببر از کار عقل کاردان را
  2. 2 چو تیرم تا نپرانی نپرم·بیا بار دگر پر کن کمان را
  3. 3 ز عشقت باز تشت از بام افتاد·فرست از بام باز آن نردبان را
  4. 4 مرا گویند ‌«بامش از چه سوی است‌؟‌»·از آن سویی که آوردند جان را
  5. 5 از آن سویی که هر شب جان روان است·به وقت صبح بازآرد روان را
  6. 6 از آن سو که بهار آید زمین را·چراغ نو دهد صبح آسمان را
  7. 7 از آن سو که عصایی اژدها شد·به دوزخ برد او فرعونیان را
  8. 8 از آن‌سو که تو‌را این جست و جو خاست·نشان خود اوست می‌جوید نشان را
  9. 9 تو آن مردی که او بر خر نشسته است·همی‌پرسد ز خر این را و آن را
  10. 10 خمش کن کاو نمی‌خواهد ز غیرت·که در دریا درآرد همگنان را

ganjoor: sh100 · public domain