Ang buong ghazal ↗

1. 1 گرم درآ و دم مده باده بیار و غم ببر·ای دل و جان هر طرف چشم و چراغ هر سحر
2. 2 هم طرب سرشته‌ای هم طلب فرشته‌ای·هم عرصات گشته‌ای پر ز نبات و نیشکر
3. 3 خیز که رسته خیز شد روز نبات ریز شد·با خردم ستیز شد هین بربا از او خبر
4. 4 خوش خبران غلام تو رطل گران سلام تو·چون شنوند نام تو یاوه کنند پا و سر
5. 5 خیز که روز می‌رود فصل تموز می‌رود·رفت و هنوز می‌رود دیو ز سایه عمر
6. 6 ای بشنیده آه جان باده رسان ز راه جان·پشت دل و پناه جان پیش درآ چو شیر نر
7. 7 مست و خراب و شاد و خوش می‌گذری ز پنج و شش·قافله را بکش بکش خوش سفریست این سفر
8. 8 لحظه به لحظه دم به دم می بده و بسوز غم·نوبت تست ای صنم، دوره‌ی توست ای قمر
9. 9 عقل رباست و دلربا در تبریز شمس دین·آن تبریز چون بصر شمس در اوست چون نظر
10. 10 گرچه بصر عیان بود نور در او نهان بود·دیده نمی‌شود نظر جز به بصیرتی دگر