Divan-e Shams› Ghazal 1228› Beyt 7 ← nakaraan · susunod →

Divan-e Shams · غزل شمارهٔ ۱۲۲۸

  1. دل گفت مرا روزی سالی گذرد زان مه جان گفت به گوشِ دل: کای دل! مه و سالت خوش

G1228:7

Iyong wika

Wala pang salin sa iyong wika — ginagawa ito para sa buong ghazal nang sabay-sabay:

Paliwanag sa beyt na ito

Hindi pa naisusulat — isang masusing pagbasa sa beyt na ito sa loob ng ghazal nito:

Ang buong ghazal ↗

  1. 1 ای یوسفِ مه‌رویان! ای جاه و جمالت خوش·ای خسرو و ای شیرین! ای نقش و خیالت خوش
  2. 2 ای چهرهٔ تو مه‌وش، آب است و در او آتش·هم آتش تو نادر هم آب زلالت خوش
  3. 3 ای صورت لطف حق نقش تو خوش است الحق·ای نقش تو روحانی، وی نور جلالت خوش
  4. 4 ای مستی هوش آخر در مهر بجوش آخر·در وصل بکوش آخر ای صبح وصالت خوش
  5. 5 ای روز ز روی تو شب سایه موی تو·چون ماه برآ امشب ای طالع و فالت خوش
  6. 6 گر لطف و وصال آری ور جور و محال آری·آمیخته‌ای با جان ای جور و محالت خوش
  7. 7 دل گفت مرا روزی سالی گذرد زان مه·جان گفت به گوشِ دل: کای دل! مه و سالت خوش
  8. 8 تبریز بگو آخر با غمزهٔ شمس‌الدین·کای فتنهٔ جادویان! ای سحر حلالت خوش

ganjoor: sh1228 · public domain