Divan-e Shams› Ghazal 1343› Beyt 2 ← nakaraan · susunod →
Divan-e Shams · غزل شمارهٔ ۱۳۴۳
- گر امان خواهی امانی ندهدت آن بیامان میکشد جان را از این گل تا به سربالای دل
G1343:2
Iyong wika
Wala pang salin sa iyong wika — ginagawa ito para sa buong ghazal nang sabay-sabay:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Paliwanag sa beyt na ito
Hindi pa naisusulat — isang masusing pagbasa sa beyt na ito sa loob ng ghazal nito:
Ang buong ghazal ↗
- 1 صد هزاران همچو ما غرقه در این دریای دل·تا چه باشد عاقبتشان وای دل ای وای دل
- 2 گر امان خواهی امانی ندهدت آن بیامان·میکشد جان را از این گل تا به سربالای دل
- 3 هر نواحی فوج فوج اندر گوی یا پشتهای·گاه پشته گاه گو از چیست از غوغای دل
- 4 قلزم روحست دل یا کشتی نوحست دل·موج موج خون فراز جوشش و گرمای دل
- 5 شور می نوشان نگر وان نور خاموشان نگر·جملگی سر گشت آن کو مرد اندر پای دل
- 6 گرد ما در میپری ای رشک ماه و مشتری·آمدی تا دل بری ای قاف و ای عنقای دل
- 7 ای که کالیوه بگشتی در جهان با پر جان·هیچ دیدی شیوهای تو لایق سودای دل
ganjoor: sh1343 · public domain