Ang buong ghazal ↗

1. 1 ز خود شدم ز جمال پر از صفا ای دل·بگفتمش که زهی خوبی خدا ای دل
2. 2 غلام تست هزار آفتاب و چشم و چراغ·ز پرتو تو ظلالست جان‌ها ای دل
3. 3 نهایتیست که خوبی از آن گذر نکند·گذشت حسن تو از حد و منتها ای دل
4. 4 پری و دیو به پیش تو بسته‌اند کمر·ملک سجود کند و اختر و سما ای دل
5. 5 کدام دل که بر او داغ بندگی تو نیست·کدام داغ غمی کش نه‌ای دوا ای دل
6. 6 به حکم تست همه گنج‌های لم یزلی·چه گنج‌ها که نداری تو در فنا ای دل
7. 7 نظر ز سوختگان وامگیر کز نظرت·چه کوثرست و دوا دفع سوز را ای دل
8. 8 بگفتم این مه ماند به شمس تبریزی·بگفت دل که کجایست تا کجا ای دل