Ang buong ghazal ↗

1. 1 دوش من پیغام کردم سوی تو استاره را·گفتمش خدمت رسان از من تو آن مه‌پاره را
2. 2 سجده کردم گفتم این سجده بدان خورشید بر·کاو به تابش زر کند مر سنگ‌های خاره را
3. 3 سینه‌ی خود باز کردم زخم‌ها بنمودمش·گفتمش از من خبر ده دلبرِ خون‌خواره را
4. 4 سو به سو گشتم که تا طفلِ دلم خامش شود·طفل خسپد چون بجنباند کسی گهواره را
5. 5 طفلِ دل را شیر ده ما را ز گردش وارهان·ای تو چاره کرده هر دم صد چو من بیچاره را
6. 6 شهرِ وصلت بوده است آخر ز اول جای دل·چند داری در غریبی این دلِ آواره را ؟
7. 7 من خمش کردم ولیکن از پی دفعِ خمار·ساقیِ عشّاق گردان نرگس خماره را