Divan-e Shams› Ghazal 146› Beyt 1 susunod →
Divan-e Shams · غزل شمارهٔ ۱۴۶
- در صفای باده بنما ساقیا تو رنگ ما محومان کن تا رهد هر دو جهان از ننگ ما
G146:1
Iyong wika
Wala pang salin sa iyong wika — ginagawa ito para sa buong ghazal nang sabay-sabay:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Paliwanag sa beyt na ito
Hindi pa naisusulat — isang masusing pagbasa sa beyt na ito sa loob ng ghazal nito:
Ang buong ghazal ↗
- 1 در صفای باده بنما ساقیا تو رنگ ما·محومان کن تا رهد هر دو جهان از ننگ ما
- 2 بادِ باده برگمار از لطف خود تا برپرد·در هوا ما را که تا خفّت پذیرد سنگ ما
- 3 بر کمیت می تو جان را کن سوار ِراه عشق·تا چو یک گامی بود بر ما دو صد فرسنگ ما
- 4 وارهان این جان ما را تو به رطلی می از آنک·خون چکید از بینی و چشمِ دلِ آونگ ما
- 5 ساقیا تو تیزتر رو این نمیبینی که بس ؟·میدود اندر عقبْ اندیشههای لنگِ ما ؟
- 6 در طرب اندیشهها خرسنگ باشد جانگداز·از میانِ راه برگیرید این خرسنگِ ما
- 7 در نوای عشق شمس الدین تبریزی بزن·مطرب تبریز در پرده عشاقی چنگ ما
ganjoor: sh146 · public domain