Ang buong ghazal ↗

1. 1 من پاکباز عشقم تخم غرض نکارم·پشت و پناه فقرم پشت طمع نخارم
2. 2 نی بند خلق باشم نی از کسی تراشم·مرغ گشاده پایم برگ قفس ندارم
3. 3 من ابر آب دارم چرخ گهرنثارم·بر تشنگان خاکی آب حیات بارم
4. 4 موسی بدید آتش آن نور بود دلخوش·من نیز نورم ای جان گرچه ز دور نارم
5. 5 شاخ درخت گردان اصل درخت ساکن·گرچه که بی‌قرارم در روح برقرارم
6. 6 من بوالعجب جهانم در مشت گل نهانم·در هر شبی چو روزم در هر خزان بهارم
7. 7 با مرغ شب شبم من با مرغ روز روزم·اما چو باخود آیم زین هر دو برکنارم
8. 8 آن لحظه باخود آیم کز محو بیخود آیم·شش دانگ آن گهم که بیرون ز پنج و چارم
9. 9 جان بشر به ناحق دعویش اختیار است·بی‌اختیار گردد در فر اختیارم
10. 10 آن عقل پرهنر را بادی است در سر او·آن باد او نماند چون باده‌ای درآرم