Divan-e Shams› Ghazal 1741› Beyt 4 ← nakaraan · susunod →
Divan-e Shams · غزل شمارهٔ ۱۷۴۱
- براق عشق گزیدم که تا به دور ابد به سوی طره هندو به ترکتاز روم
G1741:4
Iyong wika
Wala pang salin sa iyong wika — ginagawa ito para sa buong ghazal nang sabay-sabay:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Paliwanag sa beyt na ito
Hindi pa naisusulat — isang masusing pagbasa sa beyt na ito sa loob ng ghazal nito:
Ang buong ghazal ↗
- 1 به کوی عشق تو من نامدم که بازروم·چگونه قبله گذارم چو در نماز روم
- 2 به جز که کور نخواهد که من به هیچ سبب·به سوی ظلمت از آن شمع صد طراز روم
- 3 کدام عقل روا بیند این که من تشنه·به غیر حضرت آن بحر بینیاز روم
- 4 براق عشق گزیدم که تا به دور ابد·به سوی طره هندو به ترکتاز روم
- 5 شب چو باز و بط روز را بسوزد پر·چو در سحر به مناجات او به راز روم
- 6 چو چشمبند قضا راه چشم بسته کند·به بوی عنبریش چشمها فرازروم
- 7 به خاک پای خداوند شمس تبریزی·که چون شدم ز وی از دست سرفراز روم
ganjoor: sh1741 · public domain