Ang buong ghazal ↗

1. 1 قصد جفاها نکنی ور بکنی با دل من·وا دل من وا دل من وا دل من وا دل من
2. 2 قصد کنی بر تن من شاد شود دشمن من·وانگه از این خسته شود یا دل تو یا دل من
3. 3 واله و شیدا دل من بی‌سر و بی‌پا دل من·وقت سحرها دل من رفته به هر جا دل من
4. 4 بیخود و مجنون دل من خانه پرخون دل من·ساکن و گردان دل من فوق ثریا دل من
5. 5 سوخته و لاغر تو در طلب گوهر تو·آمده و خیمه زده بر لب دریا دل من
6. 6 گه چو کباب این دل من پر شده بویش به جهان·گه چو رباب این دل من کرده علالا دل من
7. 7 زار و معاف است کنون غرق مصاف است کنون·بر کُهِ قاف است کنون در پی عنقا دل من
8. 8 طفل دلم می نخورد شیر از این دایه شب·سینه سیه یافت مگر دایه شب را دل من
9. 9 صخره موسی گر از او چشمه روان گشت چو جو·جوی روان حکمت حق صخره و خارا دل من
10. 10 عیسی مریم به فلک رفت و فروماند خرش·من به زمین ماندم و شد جانب بالا دل من
11. 11 بس کن کاین گفت زبان هست حجاب دل و جان·کاش نبودی ز زبان واقف و دانا دل من