Ang buong ghazal ↗

1. 1 عید نمای عید را ای تو هلال عید من·گوش بمال ماه را ای مه ناپدید من
2. 2 بود من و فنای من خشم من و رضای من·صدق من و ریای من قفل من و کلید من
3. 3 اصل من و سرشت من مسجد من کنشت من·دوزخ من بهشت من تازه من قدید من
4. 4 جور کنی وفا بود درد دهی دوا بود·لایق تو کجا بود دیده جان و دید من
5. 5 پیشتر از نهاد جان لطف تو داد داد جان·ای همگی مراد جان پس تو بدی مرید من
6. 6 ای مه عید روی تو ای شب قدر موی تو·چون برسم بجوی تو پاک شود پلید من
7. 7 جسم چو خانقاه جان فکرت‌ها چو صوفیان·حلقه زدند و در میان دل چو ابایزید من
8. 8 دم نزم خمش کنم با همه رو ترش کنم·تا که بگوییم توی حاضر و مستفید من