Divan-e Shams› Ghazal 1882› Beyt 4 ← nakaraan · susunod →
Divan-e Shams · غزل شمارهٔ ۱۸۸۲
- گفتم به دلم چونی گفتا که در افزونی زیرا که خیالش را هستم به خدا مسکن
G1882:4
Iyong wika
Wala pang salin sa iyong wika — ginagawa ito para sa buong ghazal nang sabay-sabay:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Paliwanag sa beyt na ito
Hindi pa naisusulat — isang masusing pagbasa sa beyt na ito sa loob ng ghazal nito:
Ang buong ghazal ↗
- 1 آن کس که تو را بیند وانگه نظرش بر تن·ز آیینه ندیدهست او الا سیهی آهن
- 2 از آب حیات تو دور است به ذات تو·کز کبر برآید او بالا مثل روغن
- 3 پای تو چو جان بوسد تا حشر لبان لیسد·از لذت آن بوسه ای روت مه روشن
- 4 گفتم به دلم چونی گفتا که در افزونی·زیرا که خیالش را هستم به خدا مسکن
- 5 در سینه خیال او وان گاه غم و غصه·در آب حیات او وانگه خطر مردن
ganjoor: sh1882 · public domain