Ang buong ghazal ↗

1. 1 اگر نه عاشق اویم چه می‌پویم به کوی او·وگر نه تشنه اویم چه می‌جویم به جوی او
2. 2 بر این مجنون چه می‌بندم مگر بر خویش می‌خندم·که او زنجیر نپذیرد مگر زنجیر موی او
3. 3 ببر عقلم ببر هوشم که چون پنبه‌ست در گوشم·چو گوشم رست از این پنبه درآید های هوی او
4. 4 همی‌گوید دل زارم که با خود عهدها دارم·نیاشامم شراب خوش مگر خون عدوی او
5. 5 دلم را می‌کند پرخون سرم را پرمی و افیون·دل من شد تغار او سر من شد کدوی او
6. 6 چه باشد ماه یا زهره چو او بگشود آن چهره·چه دارد قند یا حلوا ز شیرینی خوی او
7. 7 مرا گوید چرا زاری ز ذوق آن شکرباری·مرا گوید چرا زردی ز لاله ستان روی او
8. 8 مرا هر دم برانگیزی به سوی شمس تبریزی·بگو در گوش من ای دل چه می‌تازی به سوی او