Ang buong ghazal ↗

1. 1 ای دیده من جمال خود اندر جمال تو·آیینه گشته‌ام همه بهر خیال تو
2. 2 و این طرفه‌تر که چشم نخسپد ز شوق تو·گرمابه رفته هر سحری از وصال تو
3. 3 خاتون خاطرم که بزاید به هر دمی·آبستن است لیک ز نور جلال تو
4. 4 آبستن است نه مهه کی باشدش قرار·او را خبر کجاست ز رنج و ملال تو
5. 5 ای عشق اگر بجوشد خونم به غیر تو·بادا به بی‌مرادی خونم حلال تو
6. 6 سر تا قدم ز عشق مرا شد زبان حال·افغان به عرش برده و پرسان ز حال تو
7. 7 گر از عدم هزار جهان نو شود دگر·بر صفحه جمال تو باشد چو خال تو
8. 8 از بس که غرقه‌ام چو مگس در حلاوتت·پروا نباشدم به نظر در خصال تو
9. 9 در پیش شمس خسرو تبریز ای فلک·می‌باش در سجود که این شد کمال تو