Ang buong ghazal ↗

1. 1 دیدم رخ ترسا را با ما چو گل اشکفته·هم خلوت و هم بی‌گه در دیر صفا رفته
2. 2 با آن مه بی‌نقصان سرمست شده رقصان·دستی سر زلف او دستی می بگرفته
3. 3 در رسته بازاری هر جا بده اغیاری·در جانش زده ناری آن خونی آشفته
4. 4 و آن لعل چو بگشاید تا قند شکر خاید·از عرش نثار آید بس گوهر ناسفته
5. 5 دل دزدد و بستاند وز سر دلت داند·تا جمله فروخواند پنهانی ناگفته
6. 6 از حسن پری زاده صد بی‌دل و دل داده·در هر طرف افتاده هم یک یک و هم جفته
7. 7 نوری که از او تابد هر چشم که برتابد·بیدار ابد یابد در کالبد خفته
8. 8 از هفت فلک بیرون وز هر دو جهان افزون·وین طرفه که آن بی‌چون اندر دل بنهفته
9. 9 از بهر چنین مشکل تبریز شده حاصل·و اندر پی شمس الدین پای دل من کفته