Ang buong ghazal ↗

1. 1 ای مه و ای آفتاب پیش رخت مسخره·تا چه زند زهره از آینه و جندره
2. 2 پیش تو افتاده ماه بر ره سودای عشق·ریخته گلگونه‌اش یاوه شده قنجره
3. 3 پنجره‌ای شد سماع سوی گلستان تو·گوش و دل عاشقان بر سر این پنجره
4. 4 آه که این پنجره هست حجابی عظیم·رو که حجابی خوش است هیچ مگو ای سره
5. 5 از شکرینی که هست بهر بخاییدنش·لب همه دندان شده‌ست بر مثل دستره
6. 6 دست دل خویش را دیدم در خمره‌ای·گفتم خواجه حکیم چیست در این خنبره
7. 7 گفت شراب کسی کو همگی چرخ را·با همه دولاب جان می نخرد یک تره
8. 8 کره گردون تند پیشش پالانیی·بر سر میدان او جان خر باتوبره
9. 9 ای شه فارغ از آن باشد در لشکرت·نصرت بر میمنه دولت بر میسره
10. 10 ای که ز تبریز تو عید جهان شمس دین·هین که رسید آفتاب جانب برج بره