Ang buong ghazal ↗

1. 1 عارف گوینده اگر تا به سحر صبر کنی·از جهت خسته‌دلان جان و نگهبان منی
2. 2 همچو علی در صف خود‌، سر نَبَری از کف خود·بولهب وسوسه را تا نکنی راهزنی
3. 3 راه‌زنان را بزنی تا که حقت نام نهد·غازی من حاجی من گرچه به تن در وطنی
4. 4 ساقی جام ازلی مایهٔ قند و عسلی·بارگه جان و دلی گنج‌گه بوالحسنی
5. 5 جنبش پَرّ مَلَکی مطلع بام فلکی·جمع صفا را نمکی شمع خدا را لگنی
6. 6 باده دهی مست کنی جمله حریفان مرا·عربده‌شان یاد دهی با من‌شان درفکنی
7. 7 از یک سوراخ تو را مار دوباره نگزد·گر نری و پاکدلی مؤمنی و مؤتمنی
8. 8 خامش باش ای دل من نام مرا هیچ مگو·نام کسی گو که از او چون گل تر خوش‌دهنی