Ang buong ghazal ↗

1. 1 باز ترش شدی مگر یار دگر گزیده‌ای·دست جفا گشاده‌ای پای وفا کشیده‌ای
2. 2 دوش ز درد دل مها تا به سحر نخفته‌ام·ز آنک تو مکر دشمنان در حق من شنیده‌ای
3. 3 ای دم آتشین من خیز توی گواه دل·ای شب دوش من بیا راست بگو چه دیده‌ای
4. 4 آینه‌ای خریده‌ای می‌نگری به روی خود·در پس پرده رفته‌ای پرده من دریده‌ای
5. 5 عقل کجا که من کنون چاره کار خود کنم·عقل برفت یاوه شد تا تو به من رسیده‌ای
6. 6 لعبت صورت مرا دوخته‌ای به جادوی·سوزن‌های بوالعجب در دل من خلیده‌ای
7. 7 بر در و بام دل نگر جمله نشان پای توست·بر در و بام مردمان دوش چرا دویده‌ای
8. 8 هر کی حدیث می‌کند بر لب او نظر کنم·از هوس دهان تو تا لب کی گزیده‌ای
9. 9 تهمت دزد برنهم هر کی دهد نشان تو·کاین ز کجا گرفته‌ای وین ز کجا خریده‌ای