Ang buong ghazal ↗

1. 1 کریما تو گلی یا جمله قندی·که چون بینی مرا چون گل بخندی
2. 2 عزیزا تو به بستان آن درختی·که چون دیدم تو را بیخم بکندی
3. 3 چه کم گردد ز جاهت گر بپرسی·که چونی در فراقم دردمندی
4. 4 من آنم کز فراقت مستمندم·تو آنی که خلاص مستمندی
5. 5 در این مطبخ هزاران جان به خرج است·ببین تو ای دل پرخون که چندی
6. 6 چو حلقه بر درت گرچه مقیمم·چه چاره چون تو بر بام بلندی
7. 7 بیا ای زلف چوگان حکم داری·که چون گویم در این میدان فکندی
8. 8 سپند از بهر آن باشد که سوزد·دلا می‌سوز دلبر را سپندی
9. 9 بیا ای جام عشق شمس تبریز·که درد کهنه را تو سودمندی