Ang buong ghazal ↗

1. 1 ای تو جان صد گلستان از سمن پنهان شدی·ای تو جان جان جانم چون ز من پنهان شدی
2. 2 چون فلک از توست روشن پس تو را محجوب چیست·چونک تن از توست زنده چون ز تن پنهان شدی
3. 3 از کمال غیرت حق وز جمال حسن خویش·ای شه مردان چنین از مرد و زن پنهان شدی
4. 4 ای تو شمع نه فلک کز نه فلک بگذشته‌ای·تا چه سر است اینک تو اندر لگن پنهان شدی
5. 5 ای سهیلی کآفتاب از روی تو بیخود شده‌ست·خیر باشد خیر باشد کز یمن پنهان شدی
6. 6 مشک تاتاری به هر دم می‌کند غمزی به خلق·چونک سلطان خطایی وز ختن پنهان شدی
7. 7 گر ز ما پنهان شوی وز هر دو عالم چه عجب·ای مه بی‌خویشتن کز خویشتن پنهان شدی
8. 8 آن چنان پنهان شدی ای آشکار جان‌ها·تا ز بس پنهانی از پنهان شدن پنهان شدی
9. 9 شمس تبریزی به چاهی رفته‌ای چون یوسفی·ای تو آب زندگی چون از رسن پنهان شدی