Ang buong ghazal ↗

1. 1 تو نفس نفس بر این دل هوسی دگر گماری·چه خوش است این صبوری چه کنم نمی‌گذاری
2. 2 سر این خدای داند که مرا چه می‌دواند·تو چه دانی ای دل آخر تو بر این چه دست داری
3. 3 به شکارگاه بنگر که زبون شدند شیران·تو کجا گریزی آخر که چنین زبون شکاری
4. 4 تو از او نمی‌گریزی تو بدو همی‌گریزی·غلطی غلط از آنی که میان این غباری
5. 5 ز شه ار خبر نداری که همی‌کند شکارت·بنگر تو لحظه لحظه که شکار بی‌قراری
6. 6 چو به ترس هر کسی را طرفی همی‌دواند·اگر او محیط نبود ز کجاست ترسگاری
7. 7 ز کسی است ترس لابد که ز خود کسی نترسد·همه را مخوف دیدی جز از این همه‌ست باری
8. 8 به هلاک می‌دواند به خلاص می‌دواند·به از این نباشد ای جان که تو دل بدو سپاری
9. 9 بنمایمت سپردن دل اگر دلم بخواهد·دل خود بدو سپردم هم از او طلب تو یاری