Divan-e Shams› Ghazal 2874› Beyt 4 ← nakaraan · susunod →
Divan-e Shams · غزل شمارهٔ ۲۸۷۴
- در مقامی که چنان ماه تو را جلوه کند کفر باشد که از این سو و از آن سو نگری
G2874:4
Iyong wika
Wala pang salin sa iyong wika — ginagawa ito para sa buong ghazal nang sabay-sabay:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Paliwanag sa beyt na ito
Hindi pa naisusulat — isang masusing pagbasa sa beyt na ito sa loob ng ghazal nito:
Ang buong ghazal ↗
- 1 سحری کرد ندایی عجب آن رشک پری·که گریزید ز خود در چمن بیخبری
- 2 رو به دل کردم و گفتم که زهی مژده خوش·که دهد خاک دژم را صفت جانوری
- 3 همه ارواح مقدس چو تو را منتظرند·تو چرا جان نشوی و سوی جانان نپری
- 4 در مقامی که چنان ماه تو را جلوه کند·کفر باشد که از این سو و از آن سو نگری
- 5 گر تو چون پشه به هر باد پراکنده شوی·پس نشاید که تو خود را ز همایان شمری
- 6 بمترسان دل خود را تو به تهدید خسان·که نشاید که خسان را به یکی خس بخری
- 7 حیله میکرد دلم تا ز غمش سر ببرد·گفتم ای ابله اگر سر ببری سر نبری
- 8 شمس تبریز خیالت سوی من کژ نگریست·رفتم از دست و بگفتم که چه شیرین نظری
ganjoor: sh2874 · public domain