Ang buong ghazal ↗

1. 1 هله تا ظن نبری کز کف من بگریزی·حیله کم کن نگذارم که به فن بگریزی
2. 2 جان شیرین تو در قبضه و در دست من است·تن بی‌جان چه کند گر تو ز تن بگریزی
3. 3 گر همه زهرم با خوی منت باید ساخت·پس تو پروانه نه ای گر ز لگن بگریزی
4. 4 چون کدو بی‌خبری زین که گلویت بستم·بستم و می‌کشمت چون ز رسن بگریزی
5. 5 بلبلان و همه مرغان خوش و شاد از چمنند·جغد و بوم و جعلی گر ز چمن بگریزی
6. 6 چون گرفتار منی حیله میندیش آن به·که شوی مرده و در خلق حسن بگریزی
7. 7 تو که قاف نه‌ای گر چو که از جا بروی·تو زر صاف نه‌ای گر ز شکن بگریزی
8. 8 جان مردان همه از جان تو بیزار شوند·چون مخنث اگر از خوب ختن بگریزی
9. 9 تو چو نقشی نرهی از کف نقاش مکوش·وثنی چون ز کف کلک و شمن بگریزی
10. 10 من تو را ماه گرفتم هله خورشید توی·در خسوفی گر از این برج و بدن بگریزی
11. 11 تو ز دیوی نرهی گر ز سلیمان برمی·وز غریبی نرهی چون ز وطن بگریزی
12. 12 نه خمش کن که مرا با تو هزاران کار است·خود سهیلت نهلد تا ز یمن بگریزی