Ang buong ghazal ↗

1. 1 هر چند بی‌گه آیی بی‌گاه خیز مایی·ای خواجه خانه بازآ بی‌گاه شد کجایی
2. 2 برگ قفس نداری جز ما هوس نداری·یکتا چو کس نداری برخیز از دوتایی
3. 3 جان را به عشق واده دل بر وفای ما نه·در ما روی تو را به کز خویشتن برآیی
4. 4 بگذر ز خشک و از تر بازآ به خانه زوتر·از جمله باوفاتر آخر چه بی‌وفایی
5. 5 لطفت به کس نماند قدر تو کس نداند·عشقت به ما کشاند زیرا به ما تو شایی
6. 6 گر چشم رفت خوابش از عاشقی و تابش·بر ما بود جوابش ای جان مرتضایی
7. 7 گر شاه شمس تبریز پنهان شود به استیز·در عشق او تو جان بیز تا جان شوی بقایی