Ang buong ghazal ↗

1. 1 بوی کباب داری تو نیز دل کبابی·در تو هر آنچ گم شد در ماش بازیابی
2. 2 زین سر چو زنده باشی تو سرفکنده باشی·خود را چو بنده باشی ما را دگر نیابی
3. 3 ای خواجه ترک ره کن ما را حدیث شه کن·بگشا دهان و اه کن گر مست آن شرابی
4. 4 دوشم نگار دلبر می‌داد جام از زر·گفتا بکش تو دیگر گر مست نیم خوابی
5. 5 گفتم که برنخیزم گفتا که برستیزم·هم بر سرت بریزم گر مستی و خرابی
6. 6 چون ریخت بر من آن را دیدم فنا جهان را·عالم چو بحر جوشان من گشته مرغ آبی
7. 7 ای خواجه خشم بنشان سر را دگر مپیچان·ما را چه جرم باشد گر ز آنک درنیابی
8. 8 سر اله گفتم در قعر چاه گفتم·مه را سیاه گفتم چون محرم نقابی
9. 9 ای خواجه صدر عالی تا تو در این حوالی·گه بسته سؤالی گه خسته جوابی
10. 10 ای شمس حق تبریز بستم دهان ازیرا·هر دیده برنتابد نورت چو آفتابی