Ang buong ghazal ↗

1. 1 مسلم آمد یار مرا دل افروزی·چه عشق داد مرا فضل حق زهی روزی
2. 2 اگر سرم برود گو برو مرا سر اوست·رهیدم از کله و از سر و کله دوزی
3. 3 دهان به گوش من آورد و گفت در گوشم·یکی حدیث بیاموزمت بیاموزی
4. 4 چو آهوی ختنی خون تو شود همه مشک·اگر دمی بچری تو ز ما به خوش پوزی
5. 5 چو جان جان شده‌ای ننگ جان و تن چه کشی·چو کان زر شده‌ای حبه‌ای چه اندوزی
6. 6 به سوی مجلس خوبان بکش حریفان را·به خضر و چشمه حیوان بکن قلاوزی
7. 7 شراب لعل رسیده‌ست نیست انگوری·شکر نثار شد و نیست این شکر خوزی
8. 8 هوا و حرص یکی آتشیست تو بازی·بپر گزاف پر و بال را چه می‌سوزی
9. 9 خمش که خلق ندانند بانگ را ز صدا·توی که دانی پیروزه را ز پیروزی