Ang buong ghazal ↗

1. 1 آن نفسی که باخودی یار چو خار آیدت·وان نفسی که بیخودی یار چه کار آیدت
2. 2 آن نفسی که باخودی خود تو شکار پشه‌ای·وان نفسی که بیخودی پیل شکار آیدت
3. 3 آن نفسی که باخودی بستهٔ ابر غصه‌ای·وان نفسی که بیخودی مه به کنار آیدت
4. 4 آن نفسی که باخودی یار کناره می‌کند·وان نفسی که بیخودی بادهٔ یار آیدت
5. 5 آن نفسی که باخودی همچو خزان فسرده‌ای·وان نفسی که بیخودی دی چو بهار آیدت
6. 6 جملهٔ بی‌قراریت از طلب قرار توست·طالب بی‌قرار شو تا که قرار آیدت
7. 7 جملهٔ ناگوارشت از طلب گوارش است·ترک گوارش ار کنی زهر گوار آیدت
8. 8 جملهٔ بی‌مرادیت از طلب مراد توست·ور نه همه مرادها همچو نثار آیدت
9. 9 عاشق جور یار شو عاشق مهر یار نی·تا که نگار نازگر عاشق زار آیدت
10. 10 خسرو شرق شمس دین از تبریز چون رسد·از مه و از ستاره‌ها والله عار آیدت