Divan-e Shams› Ghazal 347› Beyt 5 ← nakaraan · susunod →

Divan-e Shams · غزل شمارهٔ ۳۴۷

  1. چو از یاری تو را جان خسته گردد نمی‌داند که اندر جانش خارست

G347:5

Iyong wika

Wala pang salin sa iyong wika — ginagawa ito para sa buong ghazal nang sabay-sabay:

Paliwanag sa beyt na ito

Hindi pa naisusulat — isang masusing pagbasa sa beyt na ito sa loob ng ghazal nito:

Ang buong ghazal ↗

  1. 1 قرار زندگانی آن نگارست·کز او آن بی‌قراری برقرارست
  2. 2 مرا سودای تو دامن گرفته‌ست·که این سودا نه آن سودای پارست
  3. 3 منم سوزان در آتش‌های نو نو·مرا با یارکان اکنون چه کارست
  4. 4 همی‌نالد درون از بی‌قراری·بدان ماند که آن جان نگارست
  5. 5 چو از یاری تو را جان خسته گردد·نمی‌داند که اندر جانش خارست
  6. 6 تو در جویی و خارت می‌خراشد·نمی‌دانی که خاری در سرا رست
  7. 7 گریزان شو از آن خار و به گل رو·که شمس الدین تبریزی بهارست

ganjoor: sh347 · public domain