Ang buong ghazal ↗

1. 1 بر شکرت جمع مگس‌ها چراست؟·نکتهٔ لاحول مگس‌ران کجاست؟
2. 2 هر نظری بر رخ او راست نیست·جز نظری کو ز ازل بود راست
3. 3 اسب خسان را به رخی پی بزن·عشوه ده، ای شاه! که این روی ماست
4. 4 عشوه و عیاری و جور و دغل·تو نکنی ور کنی از تو رواست
5. 5 از تو اگر سنگ رسد گوهرست·گر تو کنی جور به از صد وفاست
6. 6 تیره‌نظر چونک ببیند دو نقش·جامه درَد، نعره زند، کاین صفاست
7. 7 چونک هر اندیشه خیالی گُزید·مجلس عشاق خیالش جداست
8. 8 کعبه چو از سنگ‌پرستان پرست·روی به ما آر که قبله خداست
9. 9 آنک از این قبله گدایی کند·در نظرش سنجر و سلطان گداست
10. 10 جز که به تبریز، برِ شمس دین·روح نیآسود و نخفت و نخاست