Ang buong ghazal ↗

1. 1 چون بر رخ ما عکس جمال تو برآید·بر چهره ما خاک چو گلگونه نماید
2. 2 خواهم که ز زنار دوصد خرقه نماید·ترسابچه گوید که «بپوشان که نشاید»
3. 3 اشکم چو دهل گشته و دل حامل اسرار·چون نه مهه گشتست ندانی که بزاید
4. 4 شاهیست دل اندر تن ماننده گاوی·وین گاو ببیند شه اگر ژاژ نخاید
5. 5 وان دانه که افتاد در این هاون عشاق·هر سوی جهد لیک به ناچار بساید
6. 6 از خانه عشق آنک بپرد چو کبوتر·هر جا که رود عاقبت کار بیاید
7. 7 آیینه که شمس الحق تبریز بسازد·زنگار کجا گیرد و صیقل به چه باید