Ang buong ghazal ↗

1. 1 صنما گر ز خط و خال تو فرمان آرند·این دل خسته مجروح مرا جان آرند
2. 2 عاشقان نقش خیال تو چو بینند به خواب·ای بسا سیل که از دیده گریان آرند
3. 3 خنک آن روز خوشا وقت که در مجلس ما·ساقیان دست تو گیرند و به مهمان آرند
4. 4 صوفیان طاق دو ابروی تو را سجده برند·عارفان آنچ نداری بر تو آن آرند
5. 5 چشم شوخ تو چو آغاز کند بوالعجبی·آدم کافر و ابلیس، مسلمان آرند
6. 6 بت پرستان رخ خورشید تو را گر بینند·بر قد و قامت زیبای تو ایمان آرند
7. 7 شمه‌ای گر ز تو در عالم علوی برسد·قدسیان رقص بر این گنبد گردان آرند
8. 8 گر بدین عاشق دلسوخته مسکینی·شکری زان لب چون لعل بدخشان آرند
9. 9 جان و دل هر دو فدای شکرستان تو باد·آب حیوان چو از آن چاه زنخدان آرند
10. 10 شمس تبریز اگر بلبل باغ ارمی·باش تا قوت تو از روضه رضوان آرند