Ang buong ghazal ↗

1. 1 ای گشته ز تو خندان بستان و گل رعنا·پیوسته چنین بادا چون شیر و شکر با ما
2. 2 ای چرخ تو را بنده وی خلق ز تو زنده·احسنت زهی خوابی شاباش زهی زیبا
3. 3 دریای جمال تو چون موج زند ناگه·پرگنج شود پستی فردوس شود بالا
4. 4 هر سوی که روی آری در پیش تو گل روید·هر جا که رَوی، آیی، فرشت همه زر بادا
5. 5 وان دم که ز بدخویی دشنام و جفا گویی·می‌گو که جفای تو حلواست همه حلوا
6. 6 گرچه دل سنگستش بنگر که چه رنگستش·کز مشعله ننگستش وز رنگ گل حمرا
7. 7 یا رب دل بازش ده صد عمر درازش ده·فخرش ده و نازش ده تا فخر بود ما را