Divan-e Shams› Ghazal 912› Beyt 7 ← nakaraan · susunod →
Divan-e Shams · غزل شمارهٔ ۹۱۲
- تو اعتماد مکن بر کمال و دانش خویش که کوه قاف شوی زود در هوات کنند
G912:7
Iyong wika
Wala pang salin sa iyong wika — ginagawa ito para sa buong ghazal nang sabay-sabay:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Paliwanag sa beyt na ito
Hindi pa naisusulat — isang masusing pagbasa sa beyt na ito sa loob ng ghazal nito:
Ang buong ghazal ↗
- 1 نگفتمت مرو آن جا که مبتلات کنند·که سخت دست درازند بسته پات کنند
- 2 نگفتمت که بدان سوی دام در دامست·چو درفتادی در دام کی رهات کنند
- 3 نگفتمت به خرابات طرفه مستانند·که عقل را هدف تیر ترهات کنند
- 4 چو تو سلیم دلی را چو لقمه بربایند·به هر پیاده شهی را به طرح مات کنند
- 5 بسی مثال خمیرت دراز و گرد کنند·کهت کنند و دو صد بار کهربات کنند
- 6 تو مرد دل تنکی پیش آن جگرخواران·اگر روی چو جگربند شوربات کنند
- 7 تو اعتماد مکن بر کمال و دانش خویش·که کوه قاف شوی زود در هوات کنند
- 8 هزار مرغ عجب از گل تو برسازند·چو ز آب و گل گذری تا دگر چههات کنند
- 9 برون کشندت از این تن چنان که پنبه ز پوست·مثال شخص خیالیت بیجهات کنند
- 10 چو در کشاکش احکام راضیت یابند·ز رنجها برهانند و مرتضات کنند
- 11 خموش باش که این کودنان پست سخن·حشیشیاند و همین لحظه ژاژخات کنند
ganjoor: sh912 · public domain