Ang buong ghazal ↗

1. 1 به یارکان صفا جز می صفا مدهید·چو می‌دهید بدیشان جدا جدا مدهید
2. 2 در این چنین قدح آمیختن حرام بود·به عاشقان خدا جز می خدا مدهید
3. 3 برهنگان ره از آفتاب جامه کنید·برهنگان ره عشق را قبا مدهید
4. 4 چو هیچ باد صبایی به گردشان نرسد·به جانشان خبر از وعده صبا مدهید
5. 5 به بوی وصل اگر عاشقی قرار گرفت·بهانه را نپذیرم بهانه‌ها مدهید
6. 6 شراب حاضر و معشوق مست و من عاشق·مرا قرار نباشد به بو مرا مدهید
7. 7 شراب آتش و ما زاده‌ایم از آتش·اگر حریف شناسید جز به ما مدهید
8. 8 برای زخم چنین غازیان بود مرهم·کسی که درد ندارد بدو دوا مدهید
9. 9 چو تاج مفخر تبریز شمس دین آمد·لقای هر دو جهان جز بدان لقا مدهید