بخش ۱۰۰ - در تقریر معنی توکل حکایت آن زاهد کی توکل را امتحان می‌کرد از میان اسباب و شهر برون آمد و از قوارع و ره‌گذر خلق دور شد و ببن کوهی مهجوری مفقودی در غایت گرسنگی سر بر سر سنگی نهاد و خفت و با خود گفت توکل کردم بر سبب‌سازی و رزاقی تو و از اسباب منقطع شدم تا ببینم سببیت توکل را

Sa pagpapatunay sa kahulugan ng pagtitiwala sa Diyos, ang kuwento ng asetiko na sumusubok sa pagtitiwala sa gitna ng mga dahilan. Lumabas siya mula sa lungsod at lumayo mula sa mga kalsada at mga tao. Sa gitna ng isang liblib na bundok, sa matinding gutom, ipinatong niya ang kanyang ulo sa isang bato at natulog. Sinabi niya sa sarili, “Nagtiwala ako sa Iyo na Tagapaglikha ng mga dahilan at Tagapagkaloob ng sustento, at humiwalay ako sa mga dahilan upang makita ang pagiging sanhi ng pagtitiwala.”