بخش ۸۸ - حکایت در بیان توبهٔ نصوح کی چنانک شیر از پستان بیرون آید باز در پستان نرود آنک توبه نصوحی کرد هرگز از آن گناه یاد نکند به طریق رغبت بلک هر دم نفرتش افزون باشد و آن نفرت دلیل آن بود کی لذت قبول یافت آن شهوت اول بی‌لذت شد این به جای آن نشست نبرد عشق را جز عشق دیگر چرا یاری نجویی زو نکوتر وانک دلش باز بدان گناه رغبت می‌کند علامت آنست کی لذت قبول نیافته است و لذت قبول به جای آن لذت گناه ننشسته است سنیسره للیسری نشده است لذت و نیسره للعسری باقیست بر وی

Kuwento tungkol sa tapat na pagsisisi: Tulad ng gatas na lumabas mula sa suso at hindi na bumabalik sa suso, ang sinumang magsagawa ng tapat na pagsisisi ay hindi na babalikan ang kasalanang iyon na may pagnanasa, bagkus ay lalong madaragdagan ang kanyang pagkasuklam sa bawat sandali. At ang pagkasuklam na iyon ang patunay na natikman niya ang tamis ng pagtanggap. Ang dating pagnanasa ay naging walang tamis, at ito ang pumalit dito. Walang makakatalo sa pag-ibig kundi ang isa pang pag-ibig. Bakit hindi ka maghanap ng mas mabuting kasintahan? At ang sinumang ang puso ay muling maghangad sa kasalanang iyon, ay tanda na hindi niya natikman ang tamis ng pagtanggap, at ang tamis ng pagtanggap ay hindi pumalit sa tamis ng kasalanan. Hindi pa siya “magpapadali sa madali,” at ang “magpapadali sa mahirap” ay nananatili sa kanya.