Oku› Defter 1› Pir'in ve ona itaat etmenin vasfı üzerine› Beyit 2966
M1:2966 — این هوا را نشکند اندر جهان / هیچ چیزی همچو سایهٔ همرهان
M1:2966
Anlam · به زبانِ تو — Kendi dilin · AI
در این جهان، هیچ چیز به اندازهٔ همراهی و پیروی از یک راهنمای معنوی (پیر) و یاران طریق، نمی‌تواند امیال نفسانی و هوس‌ها را مهار کند و از بین ببرد.
مولانا در این بخش از مثنوی، نفس اماره (نفس سرکش) را به خری تشبیه می‌کند که همواره به سمت «سبزه‌زار» امیال دنیوی و شهوات می‌رود و سالک را از راه اصلی باز می‌دارد. او تأکید می‌کند که این «هوا» و هوس، دشمنی است که انسان را از راه خدا گمراه می‌کند.
این بیت، راه‌حل نهایی را برای غلبه بر این دشمن درونی ارائه می‌دهد. «هوا» یا همان نفس سرکش، نیرویی بسیار قدرتمند است که به تنهایی نمی‌توان آن را شکست داد. تنها چیزی که می‌تواند این نیرو را مهار کند، «سایهٔ همرهان» است. «همرهان» در اینجا به دو معنا به کار رفته است: اول و مهم‌تر از همه، «پیر» یا مرشد کامل که راه را می‌شناسد و سالک با قرار گرفتن در «سایه» یا پناه حمایت و تربیت او، از گزند نفس در امان می‌ماند. دوم، به معنای یاران و دوستان هم‌مسلکی است که همراهی با آن‌ها، انسان را در مسیر معنوی ثابت‌قدم و استوار نگه می‌دارد.
بنابراین، «سایه» در این بیت نماد حمایت، راهنمایی، تربیت و نیروی معنوی یک راهبر است. همان‌طور که سایه در بیابان، انسان را از حرارت خورشید حفظ می‌کند، سایهٔ پیر نیز سالک را از آتش سرکش هوا و هوس محافظت می‌کند. این بیت بر اهمیت بنیادین «صحبت» و همراهی با اهل معرفت در عرفان و تصوف تأکید می‌کند.
- هوا
- هوا و هوس، امیال نفسانی، نفس اماره
- نشکند
- در هم نمی‌شکند، شکست نمی‌دهد
- همچو
- مانندِ، مثلِ
- سایهٔ همرهان
- حمایت و همراهی راهنمایان معنوی و یاران طریق
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.