M1:467 — اعتمادِ جمله بر گفتارِ او / اقتدای جمله بر رفتار او

这句诗描绘了一种绝对的、未经审视的服从状态。鲁米正在讲述一个关于早期基督徒社群的故事，他们分裂为十二个部落，每个部落都有一位领袖（埃米尔）。然而，这十二位领袖和他们的追随者，全都成了某个奸诈大臣的精神奴隶。

此诗节是这幅画面的核心。第一行“众人之信赖，全凭他一言” (اعتمادِ جمله بر گفتارِ او) 指出，人们将他的话语奉为真理，不加任何怀疑。第二行“众人之仿效，全看他一举” (اقتدای جمله بر رفتار او) 则更进一步，说明人们不仅听从他的言辞，更模仿他的行为，以他为榜样。这种言行上的双重追随，构建了一种危险的、基于个人崇拜的权威，取代了对真正精神原则的探求。

在苏菲思想的框架下，这种盲目的“仿效” (اقتدا) 是灵性道路上的一大障碍。它是一种未经内在转化的模仿，与真正的追随（تبعیت）——即在理解和洞察的基础上跟随一位真正的精神导师——截然相反。鲁米通过这个故事警示读者，当一个社群放弃了内在的辨识力，将全部的信任和行为准则都寄托于一个外在的、有缺陷的权威人物身上时，其结果必然是集体的迷失与败坏。

این بیت اوج نفوذ و سلطه‌ی کامل وزیر مکار بر امیران و طوایف مسیحی را به تصویر می‌کشد. مولانا نشان می‌دهد که این تسلط صرفاً سیاسی یا نظامی نیست، بلکه یک سلطه‌ی فکری و معنوی تمام‌عیار است. مردم نه تنها به سخنان او ایمان داشتند (اعتماد بر گفتار)، بلکه در عمل نیز کورکورانه از او تقلید می‌کردند (اقتدا بر رفتار).

واژه‌ی «اقتدا» که معمولاً در مفاهیم دینی و برای پیروی از پیشوایان روحانی به کار می‌رود، در اینجا با طنزی تلخ نشان می‌دهد که آن وزیر، جایگاه یک مرشد و راهنمای مطلق را برایشان پیدا کرده بود. این وابستگی مطلق، زمینه‌ساز فاجعه‌ای است که در ادامه داستان رخ می‌دهد و نشان می‌دهد چگونه یک جامعه می‌تواند با سپردن کامل اراده و تشخیص خود به یک فرد، به ورطه‌ی هلاکت کشیده شود. این بیت در واقع مقدمه‌ای است برای نشان دادن میزان این اطاعت کورکورانه که در بیت بعدی با آمادگی امیران برای مردن به فرمان وزیر، به اوج خود می‌رسد.