Oku› Defter 1› Müridlerin Vezirin Halvetine İtirazı› Beyit 645
M1:645 — زانک هر مرغی به سوی جنسِ خویش / میپرد او در پس و جانْ پیش پیش
M1:645
Anlam · به زبانِ تو — Kendi dilin · AI
هر کسی به طور طبیعی به سوی چیزی کشیده میشود که با اصل و سرشت او همخوانی دارد؛ این کشش آنقدر قوی است که روحش پیش از جسمش به آن سمت پر میکشد.
این بیت در میانهٔ بحث «جبر و اختیار» قرار دارد. مولانا توضیح میدهد که چرا انبیا به سوی آخرت و کافران به سوی دنیا گرایش دارند. او این گرایش ذاتی را به پرواز غریزی پرندگان به سوی همنوعان خود تشبیه میکند. این یک حرکت طبیعی و قدرتمند است، نه یک انتخاب حسابگرانه و سطحی.
تصویر «جانْ پیش پیش» بسیار کلیدی است. این نشان میدهد که کشش به سوی اصل و «جنس» خود، از اعماق وجود، یعنی از روح، برمیخیزد. جسم صرفاً به دنبال این اشتیاق روحانی کشیده میشود. بنابراین، انتخابهای ما در زندگی، چه دنیوی و چه معنوی، ریشه در این دارد که سرشت و حقیقت درونی ما با کدام عالم سنخیت دارد. همانطور که در بیتهای بعدی توضیح داده میشود، انبیا که از جنس «علیین» (مراتب والا) هستند، روحشان به سوی آن عالم پر میکشد و کافران که از جنس «سجین» (مراتب پست) هستند، به زندان دنیا دل میبندند.
- زانک
- زیرا که، برای اینکه
- جنس
- نوع، همنوع، اصل و سرشت
- در پس
- در عقب، به دنبال
- پیش پیش
- جلوتر از همه، پیشاپیش
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.