M1:852 — این سبب را محرم آمد عقلها / و آن سببها راست محرم انبیا

Rumi ovdje pravi ključnu razliku između dva nivoa uzročnosti. Prvi nivo, koji naziva "ovaj uzrok" (in sabab), odnosi se na materijalne, vidljive zakone prirode koje opažamo i razumijemo. To je svijet u kojem vatra pali, a voda gasi žeđ. Rumi kaže da je ljudski razum (ʿaql) "prisni prijatelj" (maḥram) ovog nivoa – stvoren je da ga istražuje, shvata i koristi. To je polje nauke i logike.

Drugi, viši nivo, koji naziva "oni uzroci" (ān sababhā), predstavlja duhovnu, božansku volju koja stoji iza fizičkih zakona. To je Uzrok svih uzroka. Prema Rumiju, običan razum ne može samostalno dokučiti ovaj nivo. Za spoznaju te više stvarnosti potrebni su poslanici (anbiyā), koji su "prisni prijatelji" božanske istine i koji nam otkrivaju da je Bog taj koji daje vatri svojstvo da gori i koji to svojstvo može, po Svojoj volji, i oduzeti.

Ovaj stih, dakle, uspostavlja hijerarhiju znanja: razum je moćan i neophodan za razumijevanje svijeta, ali za spoznaju krajnje Stvarnosti potrebno je proročko vodstvo. Razum vidi konopac u bunaru, ali poslanik vidi Onoga koji okreće čekrk.