M4:1419 — ابلهی نه کو به مسخرگی دوتوست / ابلهی کو واله و حیران هوست

جلسهٔ 25 — [00:59:00] مفهوم ابلهی در عرفان و تفاوت آن با مسخرگی

علمی که به تو غرور بده، به تو توهم استغنا ببخشه و تو گمان کنی که نیازمند کس دیگری مخصوصاً در اون صحراهای بی‌‌پایان معارف ملکوتی محتاج کسی نیستی، اون وقت اون جهل از اون علم به بود صد بار. بعد توضیح می‌ده:

ببینید یه ابله داریم که مسخره است. یعنی آدم بی‌عقل، کم‌عقلی‌ست که موجب تمسخر دیگران است. می‌گه منظور من این ابلهی نیست‌ها.