M5:1420 — یا چو مستغرق شدی در عشق خر / آن کدو پنهان بماندت از نظر

این بیت در بطن داستان کنیزک و خاتون روایت می‌شود. کنیزک با استفاده از یک کدو، راهی برای کامجویی از خر یافته بود که به او آسیبی نمی‌رساند. اما خاتون که مخفیانه او را تماشا می‌کرد، چنان اسیر شهوت و تقلید ظاهری شد که اصل ماجرا و آن «دقیقهٔ کدو» را ندید. او فقط ظاهر لذت‌بخش عمل را دید و از باطن خطرناک آن غافل ماند.

مولانا از این داستان نتیجه‌ای عرفانی و اخلاقی می‌گیرد. «عشق خر» در اینجا نماد دلبستگی کورکورانه به امیال نفسانی و لذات ظاهری دنیاست. وقتی انسان «مستغرق» یا غرق در این امیال می‌شود، نگاهش سطحی شده و از درک حقایق عمیق‌تر و ظرافت‌های راه باز می‌ماند. او مانند کسی است که از یک استاد، تنها ظاهر کارش را تقلید می‌کند اما از حکمت و دانش پنهان در آن بی‌خبر است. این غفلت، که ناشی از حرص و شتابزدگی است، سرانجامی جز هلاکت و تباهی ندارد، همان‌طور که خاتون با ندیدن کدو، خود را به کشتن داد.