M6:2943 — چون بر آمد بر هوا موش از غراب / منسحب شد چغز نیز از قعر آب

این بیت نقطه اوج داستان تمثیلی موش و قورباغه است. این دو موجود که از دو دنیای متفاوت (خشکی و آب) هستند، با نخی خود را به یکدیگر متصل کرده‌اند تا نمادی از دوستی‌شان باشد. اما این اتصال، سرنوشت آن‌ها را به هم گره می‌زند.

وقتی کلاغ، به عنوان یک خطر طبیعی در دنیای موش، او را شکار می‌کند و به آسمان می‌برد، قورباغه نیز که در اعماق آب در امان بود، به واسطه همان نخ دوستی، از دنیای خود کنده شده و به هوا کشیده می‌شود. این تصویر دراماتیک، پیام اصلی داستان را به نمایش می‌گذارد: همنشینی با «یار ناجنس» و کسی که از سنخ و طینت ما نیست، می‌تواند خطرات دنیای او را ناخواسته به زندگی ما نیز وارد کند. قورباغه قربانی سرنوشتی می‌شود که هیچ ارتباطی با زیستگاه و طبیعت او ندارد و این فاجعه تنها به دلیل انتخاب یک دوست نامناسب رخ می‌دهد.