Oku› Defter 6› O şairin Halep Şiîlerine taş atmak için bir nükte söylemesi› Beyit 802
M6:802 — بر دل و دین خرابت نوحه کن / که نمیبیند جز این خاک کهن
M6:802
Anlam · به زبانِ تو — Kendi dilin · AI
به حال دل و دین ویران خودت گریه کن که به دلیل همین ویرانی، نگاهت از این دنیای مادی و فناپذیر فراتر نمیرود و حقیقت معنوی را درک نمیکند.
این بیت در ادامهٔ سخن شاعری است که شیعیان حلب را برای عزاداری امام حسین (ع) سرزنش میکند. مولوی از زبان او میگوید اگر شما از مقام معنوی و حیات جاویدان آن بزرگان بیخبرید، پس در واقع منکر زندگی پس از مرگ و عالم معنا هستید. در این صورت، گریه و سوگواری شما نه برای آن شهیدان، که باید برای خودتان باشد.
«دل و دین خراب» به آن حالت روحانی اشاره دارد که در آن، چشم باطن کور شده و فرد تنها قادر به دیدن «خاک کهن» یعنی همین جهان مادی و ظاهری است. این دل، توانایی درک حقایق معنوی، حیات ابدی ارواح و ملکوت را از دست داده است. بنابراین، نوحه کردن برای چنین قلبی که در زندان ماده اسیر است و از حقیقت غافل، بسیار واجبتر از گریستن بر واقعهای تاریخی است که به عمق معنوی آن پی نبردهایم.
- نوحه
- سوگواری، زاری کردن، گریه با صدای بلند
- خاک کهن
- کنایه از دنیای مادی، جهان فانی و قدیمی
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.