Dîvân-ı Şems› Gazel 1276› Beyit 1 sonraki →
Dîvân-ı Şems · غزل شمارهٔ ۱۲۷۶
- باز درآمد ز راه بیخود و سرمست دوش توبه کنان توبه را سیل ببردست دوش
G1276:1
Kendi dilin
Dilinizde henüz bir çeviri yok — bütün gazel için tek seferde yapılır:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Bu beytin şerhi
Henüz yazılmadı — bu beytin gazeli içindeki yakın okuması:
Gazelin tamamı ↗
- 1 باز درآمد ز راه بیخود و سرمست دوش·توبه کنان توبه را سیل ببردست دوش
- 2 گرز برآورد عشق کوفت سر عقل را·شد ز بلندی عشق چرخ فلک پست دوش
- 3 دولت نو شد پدید دام جهان را درید·مرغ ظریف از قفس شکر که وارست دوش
- 4 آنچ به هفت آسمان جست فرشته و نیافت·نک به زمین گاه خاک سهل برون جست دوش
- 5 آنک دل جبرئیل از کف او خسته بود·مرغ پراشکستهای سینه او خست دوش
- 6 عقل کمالی که او گردن شیران شکست·عاشق بیدست و پا گردن او بست دوش
- 7 از شرر آفتاب شیشه گردون نکفت·سایه بیسایهای دید دراشکست دوش
- 8 ماه که چون عاشقان در پی خورشید بود·بعد فراق دراز خفیه بپیوست دوش
- 9 آنک در او عقل و وهم مینرسد از قصور·گشت عیان تا که عشق کوفت بر او دست دوش
- 10 هر چه بود آن خیال گردد روزی وصال·چند خیال عدم آمد در هست دوش
- 11 خامش باش ای دلیل خامشیت گفتنست·شد سر و گوشت بلند از سخن پست دوش
ganjoor: sh1276 · public domain