Dîvân-ı Şems› Gazel 1537› Beyit 2 ← önceki · sonraki →
Dîvân-ı Şems · غزل شمارهٔ ۱۵۳۷
- چو مرغ خانه تا کی دانه چینیم چه شد دریا چو ما مرغابیانیم
G1537:2
Kendi dilin
Dilinizde henüz bir çeviri yok — bütün gazel için tek seferde yapılır:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Bu beytin şerhi
Henüz yazılmadı — bu beytin gazeli içindeki yakın okuması:
Gazelin tamamı ↗
- 1 چرا شاید چو ما شه زادگانیم·که جز صورت ز یک دیگر ندانیم
- 2 چو مرغ خانه تا کی دانه چینیم·چه شد دریا چو ما مرغابیانیم
- 3 برو ای مرغ خانه تو چه دانی·که ما مرغان در آن دریا چه سانیم
- 4 مزن بر عاشقان عشق تشنیع·تو را چه کاین چنینیم و چنانیم
- 5 چنینیم و چنان و هر چه هستیم·اسیر دام عشق بیامانیم
- 6 چرا از جهل بر ما می دوانی·نه گردون را چنین ما می دوانیم
- 7 عجب نبود اگر ما را بخایند·که آتش دیده و پخته چو نانیم
- 8 وگر چون گرگ ما را می درانند·چه چاره چون به حکم آن شبانیم
- 9 چو چرخ اندر زبانها اوفتادیم·چو چرخ بیگناه و بیزبانیم
- 10 حریف کهرباییم ار چو کاهیم·نه در زندان چو کاه کاهدانیم
- 11 نتاند باد کاه ما ربودن·که ما زان کهربا اندر امانیم
- 12 تو را باد و دم شهوت رباید·نه ما که کهربای عقل و جانیم
- 13 خمش کن کاه و کوه و کهربا چیست·که آنچ از فهم بیرون است آنیم
ganjoor: sh1537 · public domain