Dîvân-ı Şems Gazel 1537 Beyit 2 ← önceki · sonraki →

Dîvân-ı Şems · غزل شمارهٔ ۱۵۳۷

  1. چو مرغ خانه تا کی دانه چینیم چه شد دریا چو ما مرغابیانیم

G1537:2

Kendi dilin

Dilinizde henüz bir çeviri yok — bütün gazel için tek seferde yapılır:

Bu beytin şerhi

Henüz yazılmadı — bu beytin gazeli içindeki yakın okuması:

Gazelin tamamı ↗

  1. 1 چرا شاید چو ما شه زادگانیم·که جز صورت ز یک دیگر ندانیم
  2. 2 چو مرغ خانه تا کی دانه چینیم·چه شد دریا چو ما مرغابیانیم
  3. 3 برو ای مرغ خانه تو چه دانی·که ما مرغان در آن دریا چه سانیم
  4. 4 مزن بر عاشقان عشق تشنیع·تو را چه کاین چنینیم و چنانیم
  5. 5 چنینیم و چنان و هر چه هستیم·اسیر دام عشق بی‌امانیم
  6. 6 چرا از جهل بر ما می دوانی·نه گردون را چنین ما می دوانیم
  7. 7 عجب نبود اگر ما را بخایند·که آتش دیده و پخته چو نانیم
  8. 8 وگر چون گرگ ما را می درانند·چه چاره چون به حکم آن شبانیم
  9. 9 چو چرخ اندر زبان‌ها اوفتادیم·چو چرخ بی‌گناه و بی‌زبانیم
  10. 10 حریف کهرباییم ار چو کاهیم·نه در زندان چو کاه کاهدانیم
  11. 11 نتاند باد کاه ما ربودن·که ما زان کهربا اندر امانیم
  12. 12 تو را باد و دم شهوت رباید·نه ما که کهربای عقل و جانیم
  13. 13 خمش کن کاه و کوه و کهربا چیست·که آنچ از فهم بیرون است آنیم

ganjoor: sh1537 · public domain