Dîvân-ı Şems› Gazel 1615› Beyit 10 ← önceki · sonraki →
Dîvân-ı Şems · غزل شمارهٔ ۱۶۱۵
- شکرستان خیالت بر من گلشکر آرد به گلستان حقایق گل صدبرگ فشانم
G1615:10
Kendi dilin
Dilinizde henüz bir çeviri yok — bütün gazel için tek seferde yapılır:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Bu beytin şerhi
Henüz yazılmadı — bu beytin gazeli içindeki yakın okuması:
Gazelin tamamı ↗
- 1 من اگر دست زنانم نه من از دستِ زنانم·نه از اینم نه از آنم من از آن شهر کلانم
- 2 نه پی زمر و قمارم نه پی خمر و عقارم·نه خمیرم نه خمارم نه چنینم نه چنانم
- 3 من اگر مست و خرابم نه چو تو مست شرابم·نه ز خاکم نه ز آبم نه از این اهل زمانم
- 4 خرد پوره آدم چه خبر دارد از این دم·که من از جمله عالم به دو صد پرده نهانم
- 5 مشنو این سخن از من، وَ نه زین خاطر روشن·که از این ظاهر و باطن نه پذیرم نه ستانم
- 6 رخ تو گرچه که خوب است قفس جان تو چوب است·برم از من که بسوزی که زبانهست زبانم
- 7 نه ز بویم نه ز رنگم نه ز نامم نه ز ننگم·حذر از تیر خدنگم که خدایی است کمانم
- 8 نه می خام ستانم نه ز کس وام ستانم·نه دم و دام ستانم هله ای بخت جوانم
- 9 چو گلستان جنانم طربستان جهانم·به روان همه مردان که روان است روانم
- 10 شکرستان خیالت بر من گلشکر آرد·به گلستان حقایق گل صدبرگ فشانم
- 11 چو درآیم به گلستان گل افشان وصالت·ز سر پا بنشانم که ز داغت به نشانم
- 12 عجب ای عشق چه جفتی چه غریبی چه شگفتی·چو دهانم بگرفتی به درون رفت بیانم
- 13 چو به تبریز رسد جان سوی شمس الحق و دینم·همه اسرار سخن را به نهایت برسانم
ganjoor: sh1615 · public domain